531 111 188   ikona maila Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. 

Jak podłączyć wkład kominkowy z płaszczem wodnym?

Koszty ogrzewania stanowią istotny składnik sum wydawanych na utrzymanie budynku, właściciele nieruchomości starają się więc wykorzystywać różne możliwości najefektywniejszego spożytkowania energii. Wśród możliwych zabiegów znajduje się przede wszystkim wykonanie prawidłowej termoizolacji budynku oraz montaż okien i drzwi o niskim współczynniku przenikania ciepła, a także zadbanie o wydajne i oszczędne źródło energii grzewczej. Wiele osób decyduje się na montaż nowoczesnych kotłów lub pomp ciepła. Dobrym rozwiązaniem pozwalającym na dodatkowe oszczędności jest również zainstalowanie wkładu kominkowego z płaszczem wodnym. Dzięki takiemu urządzeniu można korzystać z zalet posiadania kominka oraz zmniejszyć wydatki na ogrzewanie. Żeby cały system mógł sprawnie funkcjonować, wspierając instalację centralnego ogrzewania, kominek z płaszczem wodnym musi być prawidłowo podłączony. Przyjrzyjmy się bliżej korzyściom płynącym z montażu takiego urządzenia i zobaczmy, w jaki sposób powinien być on przeprowadzony.

Dlaczego warto zdecydować się na kominek z płaszczem wodnym?

 

Dla większości osób decydujących się na budowę domu kominek jest jednym z elementów, którego nie może zabraknąć w salonie. Domowe palenisko kojarzy się z przytulnością, pomaga w kreowaniu spokojnej, ciepłej i przyjaznej atmosfery sprzyjającej wypoczynkowi oraz przebywaniu w rodzinnym gronie. Możliwość obserwacji płonącego ognia bywa kojąca i ułatwia wyciszenie, a dzięki łagodnemu światłu w pomieszczeniu powstaje niepowtarzalny klimat będący urzeczywistnieniem marzeń o szczęśliwych chwilach spędzanych z najbliższymi.

Kominek bywa atrakcyjnym elementem wyposażenia wnętrza nawet wówczas, gdy w okresie letnim nie jest zbyt intensywnie wykorzystywany. Szerokie możliwości wykończenia i obudowania wkładu kominkowego sprawiają, że staje się on jednym z ważniejszych akcentów aranżacyjnych. Zastosowanie np. okładziny z kamienia naturalnego o wybranym wybarwieniu i strukturze pozwala na wkomponowanie kominka w pomieszczenie zaprojektowane w niemal dowolnym stylu od bardzo nowoczesnego po niezwykle tradycyjne.

Warto jednak pamiętać o tym, że tradycyjny wkład kominkowy, choć gwarantuje wspaniałe doznania, to równocześnie sprawia, że większość energii zmagazynowanej w drewnie jest bezpowrotnie tracona. Nowoczesne wkłady kominkowe wyposażone w duże szyby ułatwiające obserwację płomieni przekazują do wnętrza jedynie niewielką część powstającego ciepła. Większość jest odprowadzana wraz ze spalinami do atmosfery i marnowana. Istnieją wprawdzie systemy, które umożliwiają dystrybucję gorącego powietrza i użycie go do ogrzewania także innych pomieszczeń, jednak ich efektywność nie jest wysoka. Zdecydowanie lepsze są w tym przypadku instalacje z płaszczem wodnym pozwalające na odebranie ciepła oraz przekazanie go do domowego systemu centralnego ogrzewania albo użycie do przygotowania ciepłej wody użytkowej.

Działanie kominka z płaszczem wodnym jest bardzo podobne do funkcjonowania domowego kotła centralnego ogrzewania. W obu przypadkach spalanie opału daje możliwość ogrzania wody przepływającej przez zamontowany wymiennik ciepła. Dla osób, które często korzystają z kominka, paląc w nim dość długo i regularnie, montaż wkładu z płaszczem wodnym jest jedną z najbardziej opłacalnych inwestycji związanych z utrzymaniem budynku.

Co warto wiedzieć o instalowaniu wkładu kominkowego z płaszczem wodnym

 

Montaż kominka z płaszczem przebiega w zbliżony sposób jak w przypadku zwykłego wkładu. Przy obu typach kominków należy wykonać odpowiedni stelaż pozwalający na zainstalowanie wkładu, a także dopasowaną do gustu użytkowników zabudowę. Podobne powinno być także podłączenie do wkładu kominowego umożliwiającego efektywne odprowadzanie powstającego dymu. W przypadku kominka z płaszczem potrzebne będą dodatkowe urządzenia. Konieczne będzie przede wszystkim podłączenie kominka do instalacji centralnego ogrzewania lub podgrzewającej wodę użytkową. Niezbędny będzie również dopływ powietrza do komory spalania, pompy cyrkulacyjne wymuszające przepływ w poszczególnych obiegach grzewczych i chłodzących, a także automatyka sterująca pracą całości.

Sterownik użyty do kontrolowania pracy wszystkich elementów instalacji związanej z działaniem kominka pełni ważną funkcję monitorując stan systemu i uruchamiając w razie potrzeby podłączone do niego elektrozawory. Dzięki niemu możliwe jest zmniejszenie wykorzystania mocy głównego urządzenia grzewczego, co pozwala na pełne spożytkowanie ciepła wytwarzanego w kominku. Ważną funkcją jest także sterowanie systemem zapobiegającym przegrzaniu czy regulowanie ilości dostarczanego do paleniska powietrza, co ułatwia optymalny przebieg procesu spalania. Sterownik musi także reagować na wypalenie opału w kominku i z odpowiednim wyprzedzeniem zwiększyć moc kotła czy pompy ciepła.

Kominek z płaszczem wodnym może być podłączony zarówno do instalacji wykorzystującej tradycyjny kocioł na paliwo stałe, jak i zamontowany w systemie centralnego ogrzewania używającym kotła gazowego albo olejowego. Można go również zainstalować w budynku, gdzie do ogrzewania używa się dowolnej pompy ciepła. W zależności od typu podstawowego źródła ciepła instalacja wymagana przy podłączeniu wkładu kominkowego z płaszczem wodnym będzie wyglądała nieco inaczej.

Zabezpieczenie przed przegrzaniem

 

Kominek z płaszczem wodnym wykorzystuje paliwa stałe, a tym samym ma wysoką bezwładność cieplną, która uniemożliwia szybką redukcję osiąganej temperatury, jak np. w kotle gazowym, gdzie zamknięcie zaworu powoduje wyłączenie urządzenia. Ponieważ podczas pracy kominka może łatwo dojść do przegrzania i zagotowania wody, podobnie jak w kotle węglowym niezbędne jest odpowiednie zabezpieczenie, które zapobiegnie nagłemu wzrostowi ciśnienia, a w efekcie nawet rozerwaniu urządzeń. Obowiązujące regulacje dopuszczają zastosowanie trzech różnych rozwiązań, które wyeliminują ryzyko niekontrolowanego wzrostu temperatury.

Najprostszym wyjściem jest zamontowanie w instalacji otwartego naczynia wzbiorczego. Jest to zbiornik, który montuje się w najwyższym punkcie instalacji grzewczej. Ogrzana woda zwiększa swoją objętość, a ponieważ system centralnego ogrzewania ma stałą pojemność, następuje znaczny wzrost ciśnienia. W razie wzrostu temperatury wody jej nadmiar może łatwo wypełnić zbiornik, a następnie zostać bezpiecznie usunięty do kanalizacji. Podczas wypełniania zbiornika znajdujące się w nim powietrze jest wyprowadzane na zewnątrz za sprawą rury odpowietrzającej, dzięki czemu przepływ nie jest blokowany przez wzrost ciśnienia.

Innym możliwym rozwiązaniem zabezpieczającym przed gwałtownym wzrostem ciśnienia jest zastosowanie tzw. wężownicy schładzającej. W sytuacji, gdy woda znajdująca się w płaszczu wodnym osiągnie zbyt wysoką temperaturę zamontowany czujnik powoduje otwarcie zaworu i skierowanie do wężownicy przepływu zimnej wody. Ze względu na dużą różnicę temperatur bardzo szybko odbiera ona nadmiar ciepła, a otwarty przepływ ułatwia usuwanie ogrzanej wody z systemu i zastępowanie jej chłodną aż temperatura nie spadnie do wymaganego poziomu.

Jeszcze innym rozwiązaniem problemu nagłego wzrostu temperatury jest użycie zbiornika buforowego, który przejmie nadmiar ciepła i zachowa je do późniejszego wykorzystania. Choć instalacja dodatkowego zbiornika wymaga sporej ilości miejsca i wiąże się z większym wydatkiem, to używanie go jest opłacalne ze względu na możliwość łatwego kontrolowania temperatury wody opuszczającej zbiornik i dopasowywania jej do potrzeb. Ważna jest także możliwość dostarczania energii do ogrzewania wówczas, gdy kominek nie pracuje. W przypadku zbiornika buforowego bezpieczeństwo jest zagwarantowane dzięki odpowiedniemu doborowi pojemności do mocy wkładu kominkowego.

Wkład kominkowy z płaszczem wodnym w instalacji otwartej i zamkniętej

 

Wkład kominkowy z płaszczem wodnym, który będzie podłączony do instalacji z głównym źródłem ciepła w postaci urządzenia na paliwo stałe, może pracować podgrzewając bezpośrednio wodę, która krąży w systemie centralnego ogrzewania. Jest to możliwe zarówno w instalacjach nisko-, jak i wysokotemperaturowych, ponieważ temperatura osiągana przez kocioł spalający węgiel lub drewno i jego pochodne, np. brykiety lub pellet jest podobna i łatwo można wykorzystać istniejący układ mieszający niezbędny tak czy inaczej, gdy w budynku jest zainstalowane ogrzewanie podłogowe. W przypadku połączenia kominka z kotłem na paliwa stałe oba urządzenia są przystosowane do pracy z otwartym zbiornikiem wyrównawczym. Nie ma więc żadnych przeszkód, by oba systemy były ze sobą połączone.

Zupełnie inaczej przedstawia się sytuacja w przypadku urządzeń przeznaczonych do pracy w instalacji z zamkniętym zbiornikiem wyrównawczym. Dopływ powietrza związany z koniecznością odpowietrzania naczynia wzbiorczego oznaczałby znaczne zwiększenie ryzyka korozji, a także utratę gwarancji na sam kocioł. Z taką sytuacją mamy najczęściej do czynienia w przypadku kotłów gazowych i olejowych. Rozwiązaniem tego problemu jest zastosowanie dwóch niezależnych od siebie obiegów wody, które nie łączą się ze sobą, a energia cieplna jest przekazywana za pośrednictwem specjalnego wymiennika ciepła.

Obieg kominkowy jest w takim przypadku zupełnie niezależny od instalacji grzewczej. Krążąca w nim woda przepływa za sprawą oddzielnej pompy obiegowej i może być zabezpieczona wymaganym w takich przypadkach otwartym zbiornikiem wyrównawczym. Ogrzana woda z płaszcza wodnego trafia do wymiennika płytowego. Jest on wykonany z materiału dobrze przewodzącego ciepło, w którym znajduje się sieć kanałów przeznaczonych dla wody z obiegu kominkowego oraz tej, która krąży w systemie centralnego ogrzewania. Przepływając przez wymiennik, ogrzana woda z obiegu kotłowego ochładza się, przekazując ciepło do materiału, z którego jest on wykonany. Ciepło jest następnie odbierane przez wodę z obiegu centralnego ogrzewania i wykorzystywane w grzejnikach lub systemie podłogowym.

Rozwiązanie wykorzystujące wymiennik ciepła jest stosowane także wówczas, gdy kominek z płaszczem wodnym ma być podłączony do instalacji obsługiwanej gruntową lub powietrzną pompą ciepła, w a przypadku wody użytkowej również solarami.