531 111 188   ikona maila Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.  

Rury do kotłów kondensacyjnych – jakie wybrać?

Ogrzewanie gazowe jest niezwykle popularne, ze względu na wysoki komfort obsługi kotłów, dobrą efektywność energetyczną oraz fakt, że zalicza się ono do najbardziej przyjaznych dla środowiska naturalnego. Kocioł gazowy nie wymaga ingerencji ze strony użytkownika poza wybraniem temperatury docelowej oraz zadbaniem o przeprowadzenie corocznego przeglądu palnika. Powstające przy spalaniu gazu substancje praktycznie nie zawierają pyłów zawieszonych ani bardzo szkodliwego benzo(α)pirenu, a ilość uzyskanej energii jest najwyższa spośród wszystkich dostępnych paliw, zwłaszcza w przypadku stosowania kotła kondensacyjnego. Ze względu na konstrukcję urządzenia ma ono jednak zupełnie inne wymagania, jeśli chodzi o system kominowy, niż kotły zasilane węglem, drewnem, olejem opałowym, a nawet gazem, jeżeli mają budowę tradycyjną. Przekonajmy się, na czym polega specyfika kotłów kondensacyjnych i zobaczmy jakie rury odprowadzające spaliny powinno się do nich zamontować.

Dlaczego kocioł kondensacyjny wymaga specjalnego wkładu kominowego?

Kocioł kondensacyjny to urządzenie, które pozyskuje energię ze spalania gazu ziemnego lub płynnego. Proces ten pozwala na uzyskanie bardzo wysokiej efektywności, ponieważ już kotły gazowe o tradycyjne konstrukcji są w stanie uzyskać efektywność na poziomie 90%, a w przypadku dodatkowego wykorzystania efektu kondensacji wynik ten może zostać jeszcze poprawiony.

Poza tradycyjnym sposobem pozyskiwania ciepła w postaci płomienia, którego temperatura ogrzewa wodę przepływającą przez wymiennik, kocioł kondensacyjny jest w stanie również odzyskać znaczną część energii, które jest zużywana przy samej reakcji spalania. Dzieje się tak dlatego, że zarówno podczas spalania czystego gazu ziemnego, jak i płynnego w obecności tlenu poza określoną ilością energii powstaje dwutlenek węgla w postaci gazowej oraz woda. Cząsteczki wody w wyniku panującej w komorze spalania wysokiej temperatury zmieniają swój stan skupienia na lotny, tworząc parę wodną. Wiąże się to z wykorzystaniem części pojawiającej się w wyniku reakcji spalania energii do podgrzania wody, co generuje pewne straty.

Utracona w momencie zmiany stanu skupienia wody energia może być jednak odzyskana, za sprawą zjawiska kondensacji. Przy ochłodzeniu pary wodnej z powrotem zmienia ona swój stan skupienia na ciekły, a energia uwalniana przy ochładzaniu może być spożytkowana do podgrzania wody w wymienniku, a skropliny są wyprowadzane na zewnątrz.

Niezwykle istotną cechą kotła kondensacyjnego jest jednak to, że zamontowana w nim komora spalania jest zamknięta. Oznacza to, że urządzenie nie pobiera powietrza z pomieszczenia kotłowni, musi ono zostać pozyskane z zewnątrz. Jest tak dlatego, że osiągnięcie temperatury skraplania wymaga znacznej nadwyżki powietrza dostępnego przy spalaniu. Do kotła musi więc być wdmuchiwane o ok. 1/3 tlenu więcej, układ powietrzny kotła jest więc wyposażony w specjalny wentylator zasysający powietrze.

Ze względu na to, że do działania kotła kondensacyjnego jest niezbędne doprowadzanie powietrza z zewnątrz pomieszczenia kotłowni, a jednocześnie powstające w czasie spalania gazy, muszą być stale wyprowadzane na zewnątrz, do obsługi kotłów kondensacyjnych opracowano specjalne rury, które spełniają funkcję układu spalinowo-powietrznego.

Jakie są rodzaje wkładów przeznaczonych dla kotłów kondensacyjnych?

Wkład kominowy przeznaczony do współpracy z kotłem kondensacyjnym ma charakterystyczną, dwuścienną budowę. Przypomina on zewnętrze kominy dwuścienne, ponieważ tak jak one składa się z dwóch warstw blachy, między którymi znajduje się wolna przestrzeń, w przypadku wkładów do kotłów kondensacyjnych nie jest ona jednak oczywiście wypełniana materiałem termoizolacyjnym, a stanowi kanał, przez który do kotła jest zasysany tlen.

Wkłady tego rodzaju są często nazywane koncentrycznymi. Są one montowane podobnie jak tradycyjne wkłady kominowe, nie ma przeszkód, by umieścić je w już istniejącym kominie przy okazji modernizacji i wymiany kotła. Wkład jest z jednej strony podłączony do specjalnego adaptera, który rozdziela wewnątrz kotła strumień dochodzącego z zewnątrz powietrza i wyprowadzane spaliny. Drugi koniec wkładu kończy się ponad połacią dachową i zawiera zarówno wylot kanału dymowego umieszczony wyżej, jak i znajdujący się niżej wlot powietrza, oddzielony specjalnie wyprofilowanymi elementami, tak by kocioł nie mógł ponownie zassać wypuszczanych spalin.

Rury wykorzystywane jako układy powietrzno-spalinowe kotłów kondensacyjnych mogą być instalowane w różny sposób, przez zestawiane rozmaitych elementów. Najprostszym rozwiązaniem jest pionowy wkład koncentryczny wyprowadzony ponad dach, czy to w murowanej obudowie, w istniejącym kominie czy też niezależnej konstrukcji.

Możliwe jest jednak również rozwiązanie, w którym system kominowy jest połączeniem elementów wkładu koncentrycznego i jednościennego. W takiej sytuacji budowę koncentryczną ma fragment czopucha oraz element wyprowadzający wkład ponad połać dachową, co zapewnia dostęp powietrza potrzebnego do spalania. Jest ono zasysane bezpośrednio z przewodu kominowego, tzw. szachty kominowej. Metoda ta może jednak być stosowana tylko wówczas, gdy w przewodzie kominowym nie są nagromadzone zanieczyszczenia.

Jeszcze inną opcją jest zastosowanie klasycznego komina dwuściennego zewnętrznego, np. prowadzonego po ścianie szczytowej budynku. W takim przypadku czerpnia powietrza znajduje się na wysokości przedłużenia czopucha. W niektórych przypadkach istnieje także możliwość podłączenia tzw. wyrzutu bocznego. W tej sytuacji połączenie jest wykonane z wkładu koncentrycznego, wylot jest jednak wyprowadzany przez ścianę pod kątem prostym, a ujście nie jest wynoszone ponad poziom dachu. Wyrzut boczny może być stosowany tylko do kotłów o mocy nieprzekraczającej 21 kW w budynkach jednorodzinnych, musi się też znajdować przyjemniej 2,5 metra ponad gruntem i być oddalony od okien o co najmniej 0,5 metra.

O czym trzeba pamiętać, wybierając wkład do kotła kondensacyjnego?

Przy wyborze wkładu do kotła kondensacyjnego trzeba pamiętać o tym, że spaliny mają niewielką temperaturę, a cała instalacja pracuje „na mokro”, co oznacza, że znajduje się w niej spora ilość pary wodnej. Ponieważ używany w kotle gaz nigdy nie jest idealnie czysty, w trakcie spalania uwalniają się również pewne niebezpieczne substancje, w tym azot czy siarka. W wyniku zachodzących reakcji w spalinach pojawiają się więc silne kwasy o bardzo niskim pH, w tym kwas węglowy, siarkowy czy azotowy. Osadzają się one wraz ze skraplającą się na ścianach komina parą wodną i spływają po wewnętrznych ściankach wkładu aż do zamontowanego u jego podstawy odkraplacza, który odprowadza je do kanalizacji, gdzie po zmieszaniu ze ściekami bytowymi ulegają neutralizacji.

Trzeba pamiętać, że spływający kondensat oznacza ryzyko korozji wkładu. Żeby temu zapobiec, do produkcji wkładów przeznaczonych do kotłów kondensacyjnych używa się wyłącznie stali o podwyższonej odporności na rdzewienie, np. 1.4301, a także stali kwasoodpornych, zabezpieczających przed wszystkimi rodzajami korozji w tym szczelinową, np. stali 1.4404. Niektórzy producenci wykorzystują również stal 1.4521.

Wymagania związane z korozją to jednak nie wszystko. System kominowy przeznaczony do współpracy z kotłem kondensacyjnym musi mieć również kategorię ciśnieniową P1, co oznacza, że jest w stanie pracować w warunkach nadciśnienia, ponieważ ze względu na niską temperaturę spalin oraz zamkniętą komorę spalania odprowadzanie spalin nie może zachodzić dzięki powstającemu ciągowi kominowemu i musi być wymuszone wentylatorem.